مريم كاظمي كارگردان و بازيگر تئاتر و تلويزيون درباره ايده اوليه اين نمايش مي گويد: هميشه درباره زندگي حيواناتي كه با انسان زندگي مي كنند و آنقدر روزمره مي شوند كه مورد توجه قرار نمي گيرند فكر كرده ايم حتي از اين حيوانات براي بازسازي زندگي خودمان بهره برده ايم. مي خواستم براي يك بار هم كه شده ببينم از ديد اين جانوران ما چگونه هستيم، زندگي ، خانواده و اجتماع چگونه است.
كاظمي اعتقاد دارد كه براي آموزش عشق ، دوست داشتن ، اعتماد به نفس و مسئوليت پذيري بايد مسئوليت نگهداري يك موجود را به كودك سپرد و توضيح مي دهد: وقتي كودك مي بيند كه زندگي يك موجود كوچك ضعيف به نگهداري ، تغزيه و پرستاري او وابسته است احساس مسئوليت را فرا مي گيرد. او در رشد و نمو اين موجود شادي و در ازدست رفتن و بيماري اش اندوه جهان بزرگسالي را تجربه مي كند. كودك خيلي زودتر از مواجه شدن با زندگي ، تجربه زندگي واقعي را بدست مي آورد تا بعد ها آسيب جدي نبيند.
اين بازيگر تئاتر با تاييد آموزشي بودن نمايش "به زير پاهات نگاه كن" مي گويد: در اين نمايش نه نصيحت مي كنيم و نه دستورالعمل صادر مي كنيم . فقط نشان مي دهيم كه احساس مسئوليت چقدر سخت است و پدر و مادر چقدر بايد عشق صرف كند تا كودك به بالندگي برسد. حتي درباره دور كردن حيوانات از محيط زندگي نيز قضاوت نمي كنيم . اين كودك است كه بايد تشخيص دهد چه چيز درست است.
مريم كاظمي مي افزايد: خواستيم بهتر ديدن اطراف را ياد بدهيم. جوي آب ، بالاي درخت ، كوه هاي دور دست و پهنه آبي آسمان چيزهاي ديدني بسياري برايمان دارند. اما چون در آپارتمان هايمان طبيعت را نمي بنيم افرادي بسته مي شويم و اين براي كودك بسيار مضر است.
كارگردان و طراح اين نمايش در ادامه به شيوه اجرايي نمايش اش پرداخته و تصريح مي كند: ابتدا كه متن نوشته شد با همان شيوه اجرايي كه سالها در ذهن داشتم بود. از لحاظ تصويري و مفهومي مي دانستم چه چيزي را مي خواهم با اين حال متن و شيوه اجرا در حين تمرينات به هم نزديك شدند و با مختصات تئاتر هماهنگي پيدا كردند.
وي درباره تفكيك فضاي زندگي انسان ها و زندگي موش ها در اين نمايش مي گويد: در سينما به راحتي مي توان از جايي به جاي ديگر رفت ولي تغيير صحنه در تئاتر كار راحتي نيست. بنابر اين تصميم گرفتم كه بر مبناي يك اصل مهم همه چيز در برابر چشم تماشاگران باشد.همه ابزارهايمان واضح و ساده است و تماشاگر مي تواند در حين ديدن كار تمامي آن چه از آغاز گذشته را مرور كند. اين اصل را كه ذهن در آن واحد روي چندين چيز كار مي كند استفاده كرديم تا ذهن را بيشتر از هر جاي ديگر در صحنه نگاه داريم.
كاظمي نمايش اش را داراي ساختار زماني و مكاني معرفي كرده و توضيح مي دهد: اين ساختار را به طور واقعگرايانه دنبال نمي كنيم چون دنبال منطق زندگي روزمره نبوده ايم . در هر لحظه از نمايش نيزتصويري ساخته و بلافاصله به هم ريخته مي شود.
نمايش به زيرپاهات نگاه كن كاري از گروه تئاتر مستقل است كه در ساعت 18.30 هر روز در تالار هنر اجرا مي شود. در اين نمايش مريم كاظمي و حسين محب اهري ايفاي نقش مي كنند.
